Bir çox insan yemək yedikdən qısa müddət sonra yenidən soyuducunun qarşısında dayanır, rəflərə baxır, heç nə götürmədən qapını bağlayır və bir müddət sonra eyni hərəkəti təkrarlayır.
Ucnoqta.az xəbər verir ki, psixoloqlar bildirirlər ki, bu davranışın səbəbi hər zaman aclıq deyil. Bəzən bizi soyuducuya yönəldən amillər darıxmaq, həzz axtarışı və formalaşmış vərdişlərdir.
Darıxmaq bizi mətbəxə aparır
Soyuducunu tez-tez açmağın əsas səbəblərindən biri darıxmaqdır. İnsan uzun müddət eyni işlə məşğul olduqda, kompüter qarşısında oturduqda və ya nə edəcəyini bilmədikdə beyin yeni təəssürat axtarır. Bu zaman mətbəxə getmək diqqəti yayındırmağın asan yollarından birinə çevrilir.
ABŞ-ın Klivlend Klinikasının psixoloqu Syuzan Albersin sözlərinə görə, insanlar darıxdıqları zaman hər zaman tox olmaq üçün yemirlər. Onlar yeni hisslər yaşamaq, rahatlıq tapmaq və ya əhval-ruhiyyələrini yaxşılaşdırmaq istəyirlər.
Bunun üçün mütləq nəsə yemək də lazım deyil. Soyuducunun qapısını açmaq, rəflərə baxmaq və seçimləri nəzərdən keçirmək belə diqqəti başqa istiqamətə yönəldə bilər. Başqa sözlə, insanı soyuducuya aparan səbəb bəzən aclıq deyil, beynin gündəlik işlərdən qısa müddətə uzaqlaşmaq istəyidir.
Beyin mükafat gözləyir
Digər səbəb beynin həzz və mükafat axtarışı ilə bağlı mexanizmləridir. Bu prosesdə dopamin mühüm rol oynayır. O, tez-tez “xoşbəxtlik hormonu” adlandırılsa da, əslində daha çox mükafat əldə etmək istəyinin və motivasiyanın formalaşmasında iştirak edir.
Məsələn, işləyərkən soyuducuda sevdiyiniz tortun olduğunu xatırlaya bilərsiniz. Ac olmasanız belə, bu fikir sizdə xoş hiss yarada və həmin yeməyi görmək istəyini gücləndirə bilər.
Beləliklə, beyin əvvəlcə dadlı yemək haqqında xatırlayır, sonra onu əldə etmək gözləntisi yaranır və nəticədə insan soyuducunu açmağa meyil edir. Bəzən sadəcə yeməyə baxmaq kifayət edir və heç nə götürmədən qapını bağlayır.
Vərdişlər də rol oynayır
Soyuducunu tez-tez açmağın başqa bir səbəbi vərdişlərdir. Məsələn, hər çətin işdən sonra mətbəxə getməyə öyrəşən insan bir müddət sonra bunu aclıq hiss etmədən də edə bilər.
Bu, darıxanda telefona baxmağa və ya az əvvəl nəzərdən keçirdiyimiz sosial şəbəkələri yenidən açmağa bənzəyir. İşə fasilə vermək, film izləmək və evə qayıtmaq kimi gündəlik vəziyyətlər də qəlyanaltı yemək vərdişini işə sala bilər. Hətta yeməyin qoxusu da insan tox olsa belə, iştahanı artıra bilər.
Buna görə bəzən özümüzü soyuducunun qarşısında tapırıq, amma ora niyə gəldiyimizi belə xatırlamırıq. Bu davranışın arxasında aclıqdan əlavə, darıxmaq, mükafat gözləntisi və avtomatik vərdişlər dayana bilər.