300 il əvvəl diş ağrısı insan üçün ciddi sınaq idi. Müasir stomatologiya, keyitmə və antibiotiklər olmadığı üçün insanlar həm xalq təbabətinə, həm də ağrılı dişin çıxarılmasına müraciət edirdilər.
Ucnoqta.az bildirir ki, diş ağrısını azaltmaq üçün duz və isti sirkə ilə qarqara, ağacağacı külü və bal qarışığı, bağayarpağı və ya turş kələmin yanağa qoyulması kimi üsullardan istifadə edilirdi. Bəzən dişin çürük hissəsinə qatran, sarımsaq, tütün və ya kamfora qoyulurdu. Bu vasitələrin bəziləri müvəqqəti rahatlıq verə bilsə də, digərləri iltihabı daha da gücləndirə bilərdi.
Xalq təbabəti ilə yanaşı, müxtəlif dualar və ovsunlara da inanılırdı. Rusiyada diş ağrısından qoruduğuna inanılan müqəddəs Antipa Perqamskiyə müraciət edənlər vardı.
Dişləri necə çıxarırdılar?
O dövrün diş həkimliyi olduqca ağrılı idi. Diş çıxarmaq üçün “pelikan” adlanan, quş dimdiyinə bənzəyən alətdən istifadə edilirdi. Həkim aləti dişə yerləşdirərək rıçaq prinsipi ilə onu çıxarırdı. Müxtəlif kəlbətinlər və “qarğa dimdiyi”, “qoyun ayağı” kimi adlandırılan alətlər də işlədilirdi.
Ən böyük problem isə keyitmənin olmaması idi. Həkimlər ağrını tam aradan qaldıra bilmirdilər. Buna görə spirtli içkilər, bəzi bitkilər və digər vasitələrdən istifadə olunurdu. Əsas məqsəd proseduru mümkün qədər tez başa çatdırmaq idi.
Beləliklə, 300 il əvvəl diş ağrısının müalicəsi əsasən xalq üsulları, müxtəlif inanclar və son çarə kimi dişin çıxarılmasından ibarət idi. Müasir stomatologiyanın inkişafı isə bu ağrılı prosedurları tarixdə qoyub.