Heç bir qadın uşaqlıqdan başqasının həyatında “ikinci qadın” olmağı arzulamır. Buna baxmayaraq, yetkinlik dövründə bəzi qadınlar özlərini sevgi üçbucağının içində tapırlar.
Ucnoqta.az xəbər verir ki, bəzən qadın belə münasibəti bitirmək istəsə də, dəfələrlə həmin əlaqəyə geri qayıdır.
Cəmiyyət bu vəziyyətdə çox vaxt “üçüncü tərəfi” günahlandırır. Lakin psixoloji baxımdan məsələ daha mürəkkəb ola bilər. Bəzi hallarda qadının belə münasibəti qəbul etməsinin arxasında özünə münasibəti və keçmiş təcrübələri dayanır.
1. Heç kimin onu həqiqətən seçməyəcəyindən qorxmaq
Ən geniş yayılmış səbəblərdən biri qadının özünü tam şəkildə sevilməyə layiq görməməsidir. O, özündə “nəsə çatışmadığını” düşünür və daha ciddi münasibət gözləməyin mənasız olduğuna inanır.
Nəticədə kişi ona göstərdiyi diqqətin yalnız bir hissəsi ilə kifayətlənməyə başlayır. Qadın üçün əsas məsələ kişinin həyatında olması olur, münasibətin gələcəyinin necə görünəcəyi isə ikinci plana keçir.
2. Özünü dəyərsizləşdirmək və sevgini əzabla qarışdırmaq
Bəzi hallarda bunun kökündə uşaqlıq və ya keçmişdə yaşanan ağır münasibətlər dayana bilər. Əgər insan vaxtilə sevgini ağrı və əzabla birlikdə yaşayıbsa, beynində “sevmək əziyyət çəkməkdir” düşüncəsi formalaşa bilər.
Bu halda sakit və sağlam münasibətlər insana qeyri-real görünə bilər. Gizli görüşlər, gözləmək və qarşı tərəfin qaydalarına uyğunlaşmaq isə qəribə şəkildə tanış və rahat hiss edilə bilər.
3. Xüsusi olmaq və təsdiq görmək istəyi
Bəzi qadınları münasibətdə saxlayan digər amil özünü “seçilmiş” və xüsusi hiss etmək arzusudur.
Kişinin “sənin üçün hər şeydən keçərdim”, “səni heç kimlə müqayisə etmək olmaz” kimi sözləri qadında onun digərlərindən fərqli olduğu hissini yarada bilər. Lakin bu hiss bəzən dərin sevgidən çox, keçmişdə qarşılanmamış diqqət və təsdiq ehtiyacını müvəqqəti şəkildə kompensasiya edir.
4. Yaxınlıqdan qorxmaq və nəzarət illüziyası
Belə münasibətlərdə qadın bəzən hər şeyin onun nəzarətində olduğunu düşünür. Görüşlərin vaxtını, münasibətin intensivliyini özü müəyyən etdiyini hiss edir.
Əslində isə bu, yaxınlıq qorxusunun arxasında gizlənən nəzarət illüziyası ola bilər. Tam münasibət insanın özünü emosional baxımdan açmasını və həssas olmasını tələb edir. Gizli münasibət isə yaxınlığı müəyyən həddə qədər qəbul etməyə imkan verir.
Bu vəziyyətdən necə çıxmaq olar?
Belə münasibətdə olan qadını qınamaq və ya özünü günahlandırmağa məcbur etmək problemin həlli deyil. Əsas məsələ insanın öz hisslərinə səmimi yanaşmasıdır.
Mütəxəssislərin fikrincə:
özünüzü günahlandırmayın;
hisslərinizi güvəndiyiniz insanla bölüşün;
münasibətin sizə həqiqətən nə verdiyini düşünün;
vəziyyətdən təkbaşına çıxa bilmirsinizsə, psixoloqa müraciət edin;
əgər daim məhz evli və ya münasibətdə olan kişilərə üstünlük verirsinizsə, bunun arxasında hansı düşüncə və davranış modelinin dayandığını araşdırın.
Əsas məqam isə budur: insanın özünü münasibətlərdə hansı rolda görməsi dəyişməz tale deyil. Öz davranışlarını və düşüncə vərdişlərini dərk etməklə bu dövrəni dəyişmək mümkündür.