Biz nadir hallarda həmkarlarımıza qışqırırıq və demək olar ki, heç vaxt təsadüfi yoldan keçənlərə qışqırmırıq. Amma ən yaxın sevdiklərimizlə yuyulmamış fincan və ya səs tonumuza görə əsəbiləşə bilərik. Paradoks ondadır ki, kimsə nə qədər yaxındırsa, münaqişə ehtimalı bir o qədər yüksəkdir.
Ucnoqta.az xəbər verir ki, bu, pis münasibətin əlaməti deyil, psixikamızın xüsusiyyətidir. Gəlin bunun niyə baş verdiyini və bu barədə nə edəcəyimizi anlayaq.
Emosional təhlükəsizlik təsiri
Yad insanlarla sosial maska işləyir. Sözlərimizi, üz ifadələrimizi və tonumuzu idarə edirik – çünki nüfuzumuz və statusumuz təhlükədədir.
Sevdiklərimizlə isə bu fərqlidir. Psixoloqlar bunu emosional təhlükəsizlik effekti adlandırırlar: beyin sərt bir sözə görə tərk edilməyəcəyimizi başa düşür. Buna görə də özünə nəzarət azalır.
Neyrobioloji aspekt də var. Münasibətlərdə, emosiyalarla və mübarizə və ya qaçış reaksiyası ilə əlaqəli sahə olan amigdala daha aktivdir. Rasionallıqdan məsul olan prefrontal korteks, güclü affekt dövrlərində "söndürülə" bilər, yəni güclü oyanış dövrlərində nəzarət azalır.
Buna görə də tez-tez insan nə qədər vacib olarsa, emosional reaksiya bir o qədər güclü olur.
Ailədə məişət münaqişələri niyə baş verir
Yad insanlarla demək olar ki, heç bir gözləntimiz yoxdur. Sevdiklərimizlə danışılmamış tələblərimizin geniş siyahısı var.
Biz öz "düzgün" fikirlərimizi tərəfdaşlarımıza, valideynlərimizə və ya uşaqlarımıza tətbiq edirik. Əgər reallıq uyğun gəlmirsə, qıcıqlanma yaranır.
Maraqlı bir fakt: sevdiklərimizlə təkrarlanan münaqişələrin əksəriyyəti bir neçə mövzu ətrafında cərəyan edir: gündəlik işlər və məsuliyyətlər, pul, diqqət və vaxtın idarə olunması və valideynlik. Bu, problemlə bağlı deyil, gözləntilərin uyğunsuzluğu ilə bağlıdır.