17 aprel Ümumdünya Hemofiliya Günüdür. Dünyanın bir çox ölkələrində bu gün müxtəlif maarifləndirici tədbirlər keçirilir və ictimaiyyətin diqqəti bu vacib mövzuya yönəldilir.
Bununla bağlı Ucnoqta.az-a danışan "Qan Donorları Assosiasiyası" İB-nin sədri Fuad Əsgərov bildirdi ki, Azərbaycanda təxminən 1800-ə yaxın hemofiliyalı şəxs yaşayır:
"Onların əksəriyyətinin sağlamlıq vəziyyəti olduqca ağırdır. Hemofiliya irsi qan xəstəliyidir və bu zaman qanda laxtalanma mexanizmi pozulur. Bu səbəbdən xəstələr sağlam insanların qanında mövcud olan laxtalanma faktorları ilə yaşamaq məcburiyyətində qalırlar. Bu, həm fiziki baxımdan ağrılı, həm də maddi cəhətdən çox böyük yük tələb edən bir xəstəlikdir".
İB sədri hemofiliyalı xəstələrə göstərilən diqqətsizlikdən narazılıq etdi:
"Təəssüf hissi ilə qeyd edirəm ki, rəsmi sənədlərdə hemofiliyalı şəxslərin müalicə və müayinəsi dövlət proqramına daxil edilsə də, son illərdə bu sahəyə göstərilən diqqət və qayğı olduqca aşağı səviyyədədir. Ciddi dərman çatışmazlığı, laborator xidmətlərin zəifliyi və reabilitasiya üçün yetərli şəraitin olmaması bizi ciddi şəkildə narahat edir. Halbuki bu xəstəliklə mübarizədə kompleks yanaşma vacibdir".
"Fəaliyyətimlə əlaqədar olaraq müxtəlif ölkələrdə olmuş və hemofiliyalı insanlarla görüşərək onların müalicə təcrübələrini öyrənmişəm. Açıq şəkildə deyə bilərəm ki, ölkəmizdəki vəziyyət bir çox hallarda geri qalmış ölkələrin səviyyəsindən belə aşağıdır. Dərmanın mövcudluğu təkbaşına kifayət etmir, bilikli və təcrübəli tibbi heyətin iştirakı mütləqdir" – Fuad Əsgərov vurğuladı.
Təşkilat sədri bildirdi ki, hazırda Respublika Kliniki Xəstəxanasının hematologiya şöbəsində müalicə və müayinə alırıq:
"Əminliklə deyə bilərəm ki, orada müalicə alan insanların böyük əksəriyyəti mövcud şəraitdən narazıdır. Bəzən sadə dərmanların əldə edilməsi belə saatlarla vaxt aparır. Xəstəxanada tətbiq olunan bəzi müalicə üsullarının effektivliyi də sual altındadır.
Ən təcrübəli həkimlərin bu sahədən uzaqlaşdırılması və müalicənin əsasən təcrübəsiz gənc kadrların üzərinə düşməsi vəziyyəti daha da çətinləşdirir. Təcrübə çatışmazlığı səbəbindən xəstələrə düzgün yanaşma göstərilməsində problemlər yaranır.
Dünya səhiyyəsində inkişaf sürətlə gedir və bir çox ölkələrdə hemofiliya artıq xəstəlik deyil, idarə olunan bir vəziyyət kimi qəbul edilir. Bizdə isə hələ də köhnə yanaşmalarla yaşamaq uğrunda mübarizə aparılır.
Bu səbəbdən ildə yalnız bir gün hemofiliyalı insanların xatırlanmasının əleyhinəyəm. Çox istərdim ki, daha inkişaf etmiş səhiyyə sistemi olan bir ölkədə doğulardım. Çünki bizim cəmiyyətdə hemofiliyalı olaraq yaşamaq olduqca çətindir. Həyat sığortamız yoxdur, fiziki ağrılar onsuz da yetərlidir, lakin mənəvi çətinliklər bizi daha çox sarsıdır".